De wijsheid van planten

Vanochtend in de stilte Sonsbeek in, struinen over vochtige paden, bladeren plakken aan de schoenen, een gure wind. En dan toch opeens zien wat er om me heen is. Beuken torenen hoog boven me uit, de bladeren op de grond, zwammen op omgevallen boomstammen. We staan stil en lezen dit gedicht van Stephen Cherry.

Leer me vandaag iets van de
wijsheid van planten:
hun waardigheid,
hun evenwicht,
hun capaciteit om zichzelf te voeden
en de lucht te verversen:
zij maken deze planeet
mooi, groen en bewoonbaar.

Mijn geest verwondert zich over hun aanwezigheid;
als zij afwezig zijn,
mis ik ze erg.

Mijn hart zwelt van hun schoonheid,
kleur, delicaatheid en overdaad.
Ik hou van ze als
het meest trouwe ritme van de natuur.

Hoe bewonderenswaardig en schitterend als dit alles ook is,
Ik vind geen gemeenschap hier. Dat
ligt dieper.

Mijn ziel is een met de verborgenheid van planten,
hun wortels. Mijn ziel is mijn wortel:
mijn verborgen zelf is radicaal.

Leer me vandaag mijn wortels te eren
de verborgen, door aarde omkleedde, diepten van mijzelf.

Help me de diepe stem van mijn voorouders te horen
de geërfde wonden te voelen
de aangeboren eigenaardigheden gespiegeld te zien.

Herinner me vandaag aan het verborgen verleden,
dat altijd mijn zichtbare heden vormend,
onvermijdelijk ongezien,
mij zal blijven verankeren en voeden.

Stephen Cherry

Wat een wereld is er die ik niet zie. Onder de grond, verborgen. Bomen geworteld in de grond, verbonden met elkaar. Zo is het ook met mijn leven, met onze levens, veel is niet zichtbaar en toch is het dat onzichtbare wat verworteling geeft, wat verbinding geeft, wat leven geeft. Mooi om hier in stilte al wandelend over te mijmeren. 

Zin om een keer mee te wandelen in stilte? Elke zaterdag is er om 10 uur een Frisse Lucht wandeling in Arnhem.