Laatst in een gesprek:  ‘een verborgen God’, dat kan toch veel makkelijker? Het was een luistergesprek waar ik nog lang over heb door lopen kauwen. – Misschien wel langer dan in een gesprek waar de ene reactie over de andere buitelt. – Want een verborgen God ervaar ik juist als rijk. Zij is niet een white male babyboom God die ik in mijn broekzak heb. Maar Iemand die juist zo Ander(s) is dan ik. Maar hoe ontdek ik dan – in alle verborgenheid – iets van die God, een Ander dan ik? Dat kan op zoveel manieren. Hier twee beelden. Jezus zegt het door de woorden van Mattheüs zo:

25: 37 “Heer, wanneer hebben wij u hongerig gezien en te eten gegeven, of dorstig en u te drinken gegeven? 38 Wanneer hebben wij u als vreemdeling gezien en opgenomen, u naakt gezien en gekleed? 39Wanneer hebben wij gezien dat u ziek was of in de gevangenis zat en zijn we naar u toe gekomen?” 40 En de koning zal hun antwoorden: “Ik verzeker jullie: alles wat jullie gedaan hebben voor een van de onaanzienlijksten van mijn broeders of zusters, dat hebben jullie voor mij gedaan.”

Je kan het zo zeggen: ‘God verbergt zich in en tussen de mensen die je onverwacht tegen het lijf loopt.’  In de man die gehaast naast me neerploft in de trein. Bezig om de laatste hand leggen aan een presentatie over presentie te leggen klap ik m’n laptop dicht. Een mooi gesprek ontspint zich, hier zie ik iets van God. We bedanken elkaar voor het gesprekje. In de buurvrouw om de hoek die ik op straat tegen kom en mij aankijkt en vraagt ‘hoe is het met je?’ Een vaag antwoord is geen optie, ze neemt de tijd. In… vul het zelf maar in.  Op al deze manieren slaat God zijn tent op in mijn leven, woont Hij in deze wereld.

Moeder Teresa geeft een ander perspectief, terwijl ze tegelijk het bovenstaande zou beamen:

Wanneer ik buiten ben – in het werk of in ontmoeting met mensen- is er een aanwezigheid van iemand die heel nabij leeft – in mijn diepste zelf…

Buiten en binnen komen zo bij elkaar. Christus is zo zichtbaar in de ontmoeting met mijn naaste. En tegelijk vult God mijn diepste zelf.

Beeld: Uitsnede van paneel uit de zeven werken van barmhartigheid van de meester van Alkmaar