Deze maand lezen we in Stadsklooster Arnhem elke dag een korte meditatie geïnspireerd op de wijsheid van woestijnmoeders. Amma Syncletica (~270~350) is zo iemand. Als ik de meditaties hoor, staan ze in eerste instantie zo ver weg van mij . En toch…

In een van haar meditaties roept zij op te blijven waar je bent, in haar geval in het klooster waar zij woont. Maar is dit altijd zo fysiek: je huis, je gezin, je werk?  Het gaat nog een slag dieper: loop niet weg voor jezelf. En dat gaat zo gemakkelijk. Herken je dat?

Soms vlieg ik van hot naar her, de afgelopen week was is ik in Amsterdam, Zwolle, Haarlem, Winterswijk. En o ja, morgen, spreek ik dan af in Wageningen of toch in Apeldoorn? Een todo lijst vol telefoontjes en andere acties. Ook prettig die dynamiek. Want stel je voor dat ik wortel schiet….

Het kan zo maar zijn dat ik me dan van de ene naar de andere afspraak verplaats zonder me echt te verbinden met mensen, met een plek. Maar wat als ik niet geworteld ben, niet verbonden ben? Waar is die plek waar ik altijd weer naar terug kan, waar mijn wortels zijn, waar ik me verbonden weet? Ten diepste is dat in de ‘cel’ van mijn hart. Daar waar ik me geworteld weet in God zelf. In gebed. En op de plek waar ik woon, waar ik thuis mag zijn. Dat realiseer ik me dan weer op zo’n moment als dit. En dat helpt me om op andere momenten op andere plekken te zijn en te zoeken naar verbinding.

Laat niets je verstoren,
laat niets je beangstigen;
alles gaat voorbij,
God verandert nooit!
Met geduld bereik je alles;
wie God heeft,
ontbreekt het aan niets;
God alleen volstaat.

Meer lezen over Amma Syncletica? Kijk dan eens naar het boek Woestijnvaders