Nieuwe sprankelende initiatieven van kerk-zijn lijken soms zomaar uit het niets op te poppen. Een groep mensen die ‘zomaar’ een idee heeft, die andere dingen willen doen. In Engeland (her)ontdekte ik dat dit toch alleen de oppervlakte van het verhaal is, en dat er veel te ontdekken valt in de geschiedenis (het DNA) van de moedergemeente en dat er veel vooraf gaat voordat een initiatief zichtbaar wordt

Veel mensen in het missionaire wereldje kennen Nederland Zoekt,  3DM  en Mike Breen, dus het was heel boeiend om iets van de verhalen van de ‘thuisgemeente’  St Thomas Crookes in Sheffield te horen.  In the Printhouse, een modern klooster midden in de studenten- en industriestad Sheffield spraken we Bob en Mary Hopkins.  Al zeker 40 jaar is St Thomas Crookes in beweging, in verandering, dat startte in de tijd dat een van de pastors die daar 28 jaar pastor was mensen ging toerusten om missionair te zijn. Tegelijk kwam de gemeente door omstandigheden elke keer weer op een andere plek bij elkaar. Zij leerde leven met dit onderweg zijn, met elke keer opnieuw weer kijken naar mogelijkheden, en dat maakte creatief. Verschillende diensten ontstonden omdat een kerk te klein was, samenwerking tussen Anglicanen en Baptisten ontstond toen ze samen gebruik maakten van een kerk, missionaire gemeenschappen ontstonden omdat het allemaal niet paste in een gebouw en later omdat zij plotsklaps hun plek kwijt raakten. Een verhaal waarin zichtbaar wordt dat het zaad van verandering al minstens  40 jaar eerder geplant is, en dat met creativiteit en flexibiliteit, vallen en opstaan en door omstandigheden met gebouwen nieuwe wegen zijn gevonden waardoor nog steeds nieuwe missionaire gemeenschappen ontstaan.

Ook op een andere plek viel me dit op: een Vinexwijk in aanbouw waar over 10-15 jaar 5000 huizen staan, ruim 5 jaar geleden zijn 4 kerken uit de regio om tafel gaan zitten om te kijken wat ze kunnen betekenen in die nieuwe wijk. De tijd nemen, vooruitdenken en het dan vervolgens laten ontstaan samen met mensen die er nog komen wonen.

Wat leer ik hier zelf van? Aandacht hebben voor de geschiedenis en het DNA van de kerk die op zoek is naar nieuwe initiatieven. Ontdekken wat God in hun geschiedenis al gedaan heeft en waar het verlangen en de creativiteit door de tijd heen heeft gezeten. Dat geeft een stevige basis en ruimte voor nieuwe initiatieven zodat ‘duizend bloemen kunnen bloeien’.