Voor het raam aan m’n bureau, vogels spelen op het terras, zoeken eten en ik verdiep me in Meister Eckhart. Een andere manier van spelen. 😉 Al lezend steigert er van alles in mij. Is die man wel van deze wereld? Nou ja, hij is van 1260, dus wel van een tijdje geleden. Wat is hij streng, als het gaat om het opgeven van het ik. En tegelijk spreekt hij over Verzonken zijn in de liefste wil van God. Grootse woorden. Kan ik daar bij?

Meister Eckhart is bekend om zijn wils- en zijns-mystiek, een intellectuele mystiek waar liefde tussen de regels door zeker is terug te vinden en waar zijn en willen twee kanten van dezelfde medaille zijn. Het opgeven van het ik, van het ego zoals we nu zouden zeggen, staat bij hem centraal.

God wordt in mij geboren wanneer het ‘ik’ in mij weg is.

Meister Eckhart

Een zin om bij stil te staan, wat is dat ik van mij? Eckhart spreekt veel over de wil: waar ik voor mezelf niets wil, daar wil God het voor mij. Het gaat bij hem niet om daden, om wils- en daadkracht, het gaat om zijn, met welke intenties doe je iets. Dat kraakt ons maakbaarheidsdenken, het blijft gaan om het innerlijke proces van omvorming. Vanuit het zijn komt het doen- of niet.

Gelijkmoedigheid, indifferentie of apatheia, drie woorden die vlak bij elkaar liggen en waarbij Eckhart gelijkmoedigheid benadrukt. Gelijkmoedigheid betekent een open houding naar het leven hebben, leven vanuit het is goed zo ook als het aan alle kanten schuurt en knettert. Want als het om lijden gaat, als dingen pijn doen en je leeft in de bescherming van God, in de wil van God, dan is het God zelf waar de pijlen het eerst op terecht komen. God lijdt meer dan ik. Op deze manier laat God je zijn liefde ervaren.

De levenslessen van Eckhart beginnen te leven in verbinding met het leven van alledag, in gesprekken, door persoonlijke ervaringen. Met vallen en opstaan begin ik iets te begrijpen en te ervaren wat een ledig gemoed kan betekenen. 😉 Verzonken in de liefste wil van God klinkt dan erg groots; niet in de war, vrede en emotioneel vrij klinkt wat realistischer. Eckhart klinkt bijna postmodern met zinnen als begin daarom eerst bij jezelf en laat jezelf los, en vrede begint van binnen. Hij steekt diep af: om je zelf echt los te laten, zal je je zelf met al je schaduwkanten en egolagen goed moeten kennen en op zoek gaan naar innerlijke eenzaamheid, naar leeg zijn van jezelf. Je zelf leeg maken is geen doel op zich, het gaat om ruimte geven aan God zelf die leegte vult. Communicerende vaten. Dat betekent je verdiepen in jezelf om vrij te worden van je zelf. En als je denkt dat je jezelf hebt losgelaten ontdek je weer nieuwe ‘haakjes’.

En ja, er is meer over Eckhart te vertellen, dat doe ik in een volgend blog over ‘alleen en samen’.

Foto: Northumberland, april 2019